ഒരു ഇടവേളയ്ക്കു ശേഷം...

ഇന്നലെ, അതായത് സെപ്റ്റംബര്‍ 17, എന്ന ദിവസം, കേരളം മറക്കില്ല. മഴ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞാല്‍...അതായിരുന്നു മഴ. ദിവസത്തിന്റ്റെ തുടക്കം മുതല്‍ നോണ്‍ സ്റ്റോപ്പ്‌ പെയ്ത്ത്. ഈ മഴക്കാലത്തുപ്പോലും ഇങ്ങനെ പെയ്തിട്ടില്ല.

സെപ്റ്റംബര്‍ 17 ഒരു ഞാറാഴ്ച്ച ആയിരുന്നു. പതിവിലും വിപരീതമായി, തിരക്കുള്ള ഒരു ഞായര്‍. രാവിലെ കുറച്ച് വിന്‍ഡോ ഷോപ്പിംഗ്‌, ഉച്ചക്ക് ഒരു സുഹൃത്തിന്‍റെ വീട് പാല്‍ കാച്ചല്‍, വ്യ്ക്കുന്നേരം റെസിഡെന്‍സ് അസോസിയേഷന്‍റ്റെ ഓണാഘോഷം, സന്ധ്യയ്ക്ക് പള്ളി പെരുനാളിന്റ്റെ ഭാഗമായിട്ടുള്ള പ്രദക്ഷിണം എന്നിങ്ങനെയുള്ള പല പല പരിപാടികള്‍ കൊണ്ടുനിറഞ്ഞ ഒരു ജാം പാകട് സണ്‍‌ഡേ. എല്ലാത്തിനും സാക്ഷിയായി മേല്‍പ്പറഞ്ഞ മഴയും.

സംഭവം നടക്കുമ്പോള്‍, ഞാന്‍ അമ്മയുടെ അടുത്തില്ല. കുറച്ച് അപ്പുറത്താണ് ഉള്ളത്. ഞാന്‍ അമ്മയെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുമില്ല. മഴയാവട്ടെ, ഒരു മാറ്റവുമില്ലാതെ, ശക്തമായിത്തന്നെ പെയ്തുക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അലുമിനിയം ഷീറ്റിന്‍റ്റെ മുകളില്‍ മഴ വീഴുമ്പോളുള്ള ശബ്ദഘോഷം വേറെയും. ഇടയ്ക്കൊന്ന് മഴയുടെ ശക്തി കുറഞ്ഞു. ചാറ്റല്‍മഴ തുടര്‍ന്നു. എന്തോ ഒരു അസ്വാഭാവികമായ ശബ്ദം കേള്‍ക്കുന്നപ്പോലെ തോന്നി. ഒരു തോന്നല്‍ മാത്രമാണ് എന്ന് സ്വയം പറഞ്ഞുമനസ്സിലാക്കി. അല്ല, തോന്നല്‍ അല്ല..കേട്ടത് സത്യമാണ്. വീണ്ടും ഞാന്‍ കേട്ടു. ഒരു നിലവിളി...അല്ലാ..ആരോ വാ പൊത്തി അലറുന്നതുപ്പോലെ...എന്‍റെ ശ്രദ്ധ ആ ശബ്ദങ്ങളുടെ ദിക്കിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. നായ ഊളിയിടുന്നതല്ലേ??? ഏയ്‌....ഞാന്‍ ആഴത്തില്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു തുടങ്ങി. അതെ..ഞാന്‍ ആദ്യം കേട്ട ശബ്ദ രൂപങ്ങള്‍ തന്നെ, പക്ഷേ, അതില്‍ എന്തൊക്കെയോ പറയ്യുന്നതുപ്പോലെ, വാക്കുകള്‍ മുറിഞ്ഞു പോവുന്നതുപ്പോലെ...ശ്വാസം കിട്ടാതെ ബുദ്ധിമ്മുട്ടുന്നപ്പോലെ....സ്ത്രീ ശബ്ദമാണ്...എന്‍റെ ശ്രദ്ധ ആ വാക്കുകളിലേക്ക്‌ മാറി. ക.....ന്‍, അ.....ആ....., മാ..., ഓ....വാ, പ്ര...., പ്ര.... വാക്കുകള്‍ മുഴുവനായി വരുന്നില്ല...ഒരു വെപ്രാളം...അലറല്‍.... അയ്യോ, ഇതെന്റ്റെ അമ്മേടെ ശബ്ദമാണല്ലോ. അമ്മാ...അമ്മാ എന്ന് വിളിച്ചുക്കൊണ്ട് ഞാന്‍ അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടിച്ചെന്നു.

ഒരു കയ്യ് കഴുത്തിലും, മറ്റേ കയ്യ് കവിളിലും വെച്ചുക്കൊണ്ട്, അമ്മ അലറുകയാണ്. എന്തോ പറയാന്‍ ശ്രമിക്കുകയാണ്, മൊത്തത്തില്‍ അസ്വസ്ഥയാണ്. അപ്പോഴാണ്‌ എനിക്ക് സംഭവം മനസ്സിലായത്‌. അലറല്‍ തുടരുകയാണ്. അമ്മ സ്വപ്നം കാണുന്നതിന്റ്റെ ഇഫെകറ്റ് ആണ്. ഞാന്‍ അമ്മയെ പിടിച്ചുകുലുക്കി, അമ്മ...അമ്മ...എന്ന് വിളിച്ചപ്പോള്‍, കള്ളന്‍ കള്ളന്‍ എന്ന് പറഞ്ഞ് ഞെട്ടി എഴുനേറ്റു. അപ്പോഴും മുന്നില്‍ നില്‍ക്കുന്ന എന്നെ കണ്ടിട്ടില്ല. ഞാന്‍ മുറിയിലേ ലൈറ്റ് ഇട്ടു. എന്നെ കണ്ടപ്പോള്‍, ചുറ്റും നോക്കിയപ്പോള്‍, അമ്മയ്ക്ക് ഭോധ്യമായി, എല്ലാം ഒരു സ്വപ്നം ആയിരുന്നു എന്ന്. എന്നെ നോക്കിയിട്ട് പറഞ്ഞു, ഒരു കള്ളന്‍ എന്‍റെ മാല പൊട്ടിക്കാന്‍ വന്നടാ.

ഞാന്‍ എന്‍റെ മുറിയിലേക്ക് നടക്കാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോള്‍, അമ്മ പുറകില്‍ നിന്നു വിളിച്ചു. ഉറക്കം നഷ്ട്ടപെട്ട ദേഷ്യ ഭാവത്തില്‍ ഞാന്‍ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. അമ്മ പറഞ്ഞു: എടാ നാളെ രാവിലെ നീ ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കണേ, ഞാന്‍ ഫുള്‍ കഥ പറയാം!!!! ചിരിക്കണോ, കരയണോ എന്നറിയാതെ എന്‍റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു.

ക്ലോക്കിലേക്ക് നോക്കി. സമയം മൂന്നേകാല്‍.

സെപ്റ്റംബര്‍ 18, തിങ്കളാഴ്ച തുടങ്ങികഴിഞ്ഞിരുന്നു.

ഇത് എന്‍റെ അമ്മയുടെ ഒരു സ്ഥിരം കലാപരിപാടി ആയിരുന്നു. പക്ഷേ, ഇന്നലത്തേത് ഒരു ചെറിയ ഇടവേളയ്ക്കു ശേഷ്മുള്ളതാണ്.

ഒരു ചെറിയ ഇടവേളയ്ക്കു ശേഷ്മുള്ളതാണ്, എന്‍റെ ഈ കുത്തികുറിക്കലും.

Somniloquy or sleep-talking is a parasomnia that refers to talking aloud while asleep. It can be quite loud, ranging from simple mumbling sounds to loud shouts and long, frequently inarticulate speeches, and can occur many times during a sleep cycle.