നാളത്തേ പ്രഭാതം മാറ്റതിന്റ്റെതാവട്ടെ

നമ്മള്‍ എല്ലാരും വേറിട്ട സ്വഭാവങ്ങളുടെ ഉടമകളാണ്. പക്ഷെ, ചില ശീലങ്ങള്‍ സമാനമായിരിക്കും. ഞാന്‍ ഇപ്പൊ പറയാന്‍ പോകുന്നത് അങ്ങിനത്തെ ഒരു ശീലത്തെ കുറിച്ചാണ്. കാരണം കഴിഞ്ഞ രണ്ടു മൂന്ന് ദിവസമായി ഞാന്‍ ഉള്‍പെടുന്ന ഒരു വലിയ സമൂഹം ഈ ശീലത്തിനെ അതിജീവിക്കാന്‍ നന്നേ ബുദ്ധിമുട്ടുനുണ്ട്. എന്ത് ശീലം എന്നലേ നിങ്ങള്‍ ആലോജിക്കുനത്?  പറയാം. ഒരു പക്ഷെ നിങ്ങളും ഈ ഒരു ശീലതിന്റ്റെ അടിമ ആയിരിക്കാം.

നമ്മള്‍ മലയാളികളുടെ ഒരു ദിവസം തുടങ്ങുന്നതെങ്ങിനെയാ? രാവിലെ എണീറ്റ്‌ കഴിഞ്ഞാല്‍, ചായ അല്ലെങ്ങില്‍ കാപ്പി, കിട്ടിയിരിക്കണം, അല്ലെ. ചിലര്‍ക്ക് നല്ല ചൂടോടെ വേണം, മറ്റുചിലര്‍ക്ക് അല്പം ചൂടിലെങ്ങിലും കുഴപ്പമില്ല. പക്ഷെ കിട്ടിയിരിക്കണം. ഒരു പക്ഷെ ഒട്ടുമിക്കവര്‍ക്കും ഈ "bed coffee" യാണ് ആ ദിവസതിന്റ്റെ ഭാവി നിര്‍ണയിക്കുന്നത്. എന്റ്റെ ദിവസം തുടങ്ങുന്നത് നല്ല ചൂടുള്ള ഫില്‍റ്റര്‍ കാപ്പി കുടിച്ചുകൊണ്ടാണ്‌ - my day begins with a cup of steaming filter coffee. ഈ ശീലതിന്നു പുറമേ മറ്റൊരു ശീലവും എനിക്കുണ്ട് - ചൂടുള്ള കാപ്പിയുടെ കൂടെ പത്രവും വേണം. ഏതെങ്കിലും പത്രം പോര.(അത് ഏതാണ് എന്നതിന് എവിടെ പ്രസക്തിയില്ല). കാപ്പിയും,പത്രവും ഒരുമിച്ചു വേണം എന്ന ആശയതിന്നു അനുഭാവികള്‍ അനേകമാണ്. സോടയില്‍ ഉപ്പിട്ടാല്‍ സംഭവിക്കുന്നത്‌  പോലെ.

God's own countryയില്‍ സമരങ്ങള്‍ക്കും, പണിമുടക്കിനും, ഹര്താലിനും, ബന്ദിനും ഒക്കെ പ്രതേകിച്ചു കാരണം ഒന്നും വേണ്ടല്ലോ. ഈ ദിവസങ്ങളില്‍ നേരത്തേ പറഞ്ഞ ശീലങ്ങള്‍ വിസ്ഥാരതിലാവും എന്ന് മാത്രം. കാരണം പാലിനും, പത്രത്തിനും ഇവ ബാധകമാലല്ലോ. എന്നാല്‍ കഴിഞ്ഞ രണ്ടു മൂന്ന് ദിവസമായിട്ടു ഇവിടുത്തെ അവസ്ഥ മോശമാണ്. സമരം ഇല്ല, പണിമുടക്കില്ല, ഹര്‍ത്താല്‍ ഇല്ല, ബന്ദും ഇല്ല. പിന്നെ എന്താ പ്രശ്നം?

പാല്‍ ഉണ്ട്. കാപ്പിയും, ചായയും ഉണ്ട്. പക്ഷെ പത്രമില്ല. എന്റ്റെ പത്രം മാത്രമല്ല. ഒരു പത്രവും ഇല്ല. ആദ്യ ദിവസം വ്യ്കിയപ്പോ, കുട്ടപ്പനെ വിളിച്ചു.

"കുട്ടപ്പാ പത്രം ഇടാന്‍ മറന്നോ?"

"ഏയ്‌ അല്ല.....ഞങ്ങ സമരത്തിലാ"  .... സുപ്രഭാതം "പൊട്ടി" വിടര്‍ന്നു എന്ന് പറഞ്ഞത് സത്യമാനെനു തോനിച്ച നിമിഷം !!!

"സമരമോ? എന്ത് സമരം?"

"പത്ര എജെന്റ്മ്മാരുടെ സമരം.... ഇന്ന് തൊട്ട്"

"ഇന്ന് തൊട്ടോ? അപ്പൊ എത്ര ദിവസതെക്കാടോ?"

"അറിയില്ല സാറേ..."

എന്റ്റെ കാപ്പിയും തണുത്തു, അതുപോലെ ആ ദിവസവും. ഒരു ചൂട് കാപ്പി ഉണ്ടാക്കാന്‍ അമ്മയോട് പറഞ്ഞിട്ടു, ഞാന്‍ ജന്ഷനിലേക്ക് വണ്ടി വിട്ടു. പത്രമാപ്പിസിലേക്ക്.  "പ്രാഞ്ചിയെട്ടന്‍" എന്ന സിനിമ കാണാന്‍ പോയപ്പോല്ലാണ്  ഇത്രെയും വലിയ ഒരു ജനകൂട്ടത്തിനെ ഒരുമിച്ചു ഒരു സ്ഥലത്ത് ഇതിനു മുമ്പ് കണ്ടിട്ടുളത്. രണ്ടു flying squadഉം. സിനിമ കാണാന്‍ പോയപ്പോള്‍ ഉണ്ടായ അതെ അനുഭവം. നുഴഞ്ഞു കയറാന്‍ സ്രെമിക്കുമ്പോള്‍ ഉണ്ടാവുന്ന അനുഭവങ്ങള്‍. എങ്കിലും മുന്നിലെത്തി. പത്രം കയ്യിലാക്കി. പ്രതീക്ഷിച്ചതിലും ഒരു രൂപ കൂടുതല്‍ കിട്ടി ബാകിയായിട്ടു!!! തിരക്കില്‍ മാറിപോയതായിരിക്കണം. വീട്ടില്‍ വന്നു രണ്ടാമത്തെ കാപ്പിയും, പത്രവും ഒക്കെ ആയിട്ട് അന്നത്തെ സുപ്രഭാതത്തിന് തുടക്കമിട്ടു. ഓഫീസില്‍ ചെന്ന് ഇതൊരു സംസാര വിഷയമാകി. മിക്കവാറും എല്ലാരും എന്നെ പോലെ ഈ ശീലതിന്റ്റെ അടിമകളായിരുന്നു. ഉടന്‍ എന്റ്റെ boss'ന്റ്റെ ഉത്തരവെന്നോ, അപേക്ഷയെന്നോ പറയാം " നാളെ വരുമ്പോ എനിക്കുകൂടി ഒരു മനോരമ മേടിച്ചോ" ... ശെരി എന്ന് ഞാന്‍ പറഞ്ഞു തീരും മുമ്പ് , " എനിക്ക് ഒരു മാതൃഭുമിയും" എന്ന് മറ്റൊരാള്‍. അടുത്ത ദിവസം കുറച്ചു നേരത്തേ എഴിനേറ്റു. കാപ്പികുടിക്ക് മുമ്പ് പത്രം മേടിക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. ഇക്കുറി ഞാന്‍ നടന്നു. പ്രഭാത സവാരിക്കാര്‍ കൂടിയത് പോലെ. പരിജയക്കാര്‍, പുതുമുഖങ്ങള്‍ എന്നിങ്ങിനെ. ഇവരെല്ലാം പത്രമാപ്പിസിലെക്കണോ? ഇന്നലെതെക്കാള്‍ ജനം കുറവായിരുന്നു അവിടെ. പത്രം മേടിച്ചു, ബാകി പൈസയും. ഇന്നും ഒരു രൂപ കൂടുതല്‍ കിട്ടി. അപ്പോള്‍ അവര്‍ അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് തന്നെ. ഞാന്‍ ചോതിച്ചപ്പോള്‍, അവര്‍ പറഞ്ഞു, "മൂന്ന് രൂപയെ ഉള്ളു". പത്രത്തില്‍ അച്ചടിച്ചിട്ടുള്ള വില "നാലാണ്". ഒരു രൂപ എജെന്റിന്റ്റെ കമ്മീഷന്‍. ഇപ്പോഴാണ് "സമരം" എന്തിനെന്നു പിടികിട്ടിയത്. കമ്മീഷന്‍ കൂട്ടണമെന്നാണ് ആവശ്യം. അതങ്ങ് കൂട്ടിയാല്‍  ഇപ്പൊ എന്താ എന്നലോജിച്ചു ഞാന്‍ തിരിച്ചു വീട്ടില്ലെക്ക്. അങ്ങിനെ രണ്ടാമത്തെ ദിവസം ആദ്യത്തേക്കാള്‍ ബേധപെട്ട രീതിയില്‍ തുടക്കം കുറിച്ചു. സഹപ്രവര്തകര്കുള്ള പത്രവുമായി ഓഫീസിലേക്ക്.

New generation സ്ഥാപനതിന്റ്റെ പടികലെരുമ്പോള്‍ ചുരുട്ടിപിടിച്ച പത്രം എന്റ്റെ കയ്യില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. കയ്യില്‍ പത്രം കണ്ടപ്പോള്‍ ചിലരുടെ മുഖത്ത് ആകാംഷ. വാര്‍ത്ത‍ അറിയാനുള്ള ആകാംഷ. പതിവ് "good morning" പത്രം ഉള്ള കയ്യ് കൊണ്ടായപ്പോള്‍, മറ്റു ചിലര്‍ക്ക് വേറിട്ട അനുഭവമായി. Attendance register"ല്‍ ഒപ്പിടുന്ന നേരത്ത്, അറിയാതെ പത്രം കക്ഷതിലാകി. ഓഫീസി മുറിയിലേക്ക് നടക്കുമ്പോള്‍, പത്രം വീണ്ടും കയ്യില്‍ പിടിക്കുമ്പോള്‍, ഒരു സര്‍കാര്‍ ഓഫീസിനുള്ളില്‍ എന്നപോലെ ഒരു തോന്നല്‍. Tea break "ല്‍ ചര്‍ച്ച വിഷയം "പത്രം". അപ്പോളാണ് അറിയുന്നത്, എജെന്റ്ടുമാരുടെ കമ്മിഷന്‍ ഒരു രൂപ മുപ്പത്തിയാറ് പൈസ എന്ന്. ഒരു പത്രത്തിന്. കണക്ക്  അറിയാവുന്നവര്‍ ഹരിച്ചും, ഗുണിച്ചും നോക്കിയപ്പോള്‍, ഏതാണ്ട് ഒപ്പത്തിനൊപ്പം ആണ്. ഏത്, ഞങ്ങളുടെ ശമ്പളവും, എജെന്റ്ടുമാരുടെ വരുമാനവും.

നമ്മള്‍  concrete കൂടുകളില്‍ ജോലി എടുക്കുന്നു, അവര്‍ അതിരുകള്‍ ഇല്ലാതെയും.

നമ്മള്‍ എട്ടും, പത്തും, പന്ത്രണ്ടും മണിക്കൂര്‍ ജോലി എടുക്കുന്നു, അവര്‍ വെറും മൂനോ, നാലോ മണിക്കുറും.

നമ്മള്‍ ACയില്‍ ഇരുന്നു ജോലി എടുക്കുന്നു, അവര്‍  പ്രകൃതിയുടെ കുളിര്‍മയിലും.

നമ്മള്‍ excelഉം, wordഉം, powerpointഉം, mouseഉം, right clickഉം  ഒക്കെ കൂട്ടുപിടിക്കുന്നു, അവര്‍ ക്യ്യ്ബുക്കും , പേനയും കൊണ്ട് നടക്കുന്നു.

ഈ പുതിയ ശീലം, രാവിലെ പത്രമാപ്പിസിലേക്ക് നടന്ന് പത്രം മേടിക്കുന്ന ശീലം, എത്ര ദിവസം തുടരേണ്ടി വരും എന്നറിയില്ല. എന്തായാലും, ഇതിലും ഞാന്‍ ഒരു സുഖം അനുഭവപെടുന്നു. ഒന്ന്, നമ്മള്‍ സ്വയം എഴുനേല്‍ക്കുന്നു. രണ്ടു, ഒരു പ്രഭാത സവാരി. മൂന്ന്, മാഞ്ഞു പോയ ചില പഴയ മുഖങ്ങള്‍ വീണ്ടും തെളിയുന്നു.

ഇതൊക്കെ എഴുതാന്‍ നല്ല രസമാന്നു. പഴയ ശീലങ്ങളില്‍  ‍ നിന്ന് പുതിയതിലേക്ക് പെട്ടന്ന് മാറാന്‍ പ്രയാസമാണ്. ഇപ്പോള്‍ ഒരു ആവേശതിന്റ്റെ പുറത്താനെന്നെ ഉള്ളു. Will this new habit last long??? Dont know. Time will answer.

എജെന്റ്ടു സുഹൃത്തുകളെ, ഇതൊന്നു അവസാനിപ്പിചൂടെ???

നാളത്തേ പ്രഭാതം മാറ്റതിന്റെതാവട്ടെ.